Çarelerin Çaresizliği

İnsan bu yalnızdır güneş misali
Parlarsa eksik olmaz dostu güneş misali
Kayarsa tutanı olmaz yıldız misali
Ne ana kalır ne baba,
Hepsi birer gölgedir
Işığınla demlenir
Işığın söndüğünde anlarsın ki,
Kalan yalnız sensindir

Mütelevvin

Revaklar arasında kaldım,
Önüm ferah ardımda har.
Biri ak öteki kara
Gördüklerim mütelevvin...
Nerede gerçek kimde doğru?
Ey gerçeklerin dili,
Neden sustu o haşmetli boru?

Geleceğe yön

İnsanoğlunun üç gayesi vardır: yaşamak,  mutlu yaşamak, ebediyen mutlu yaşamak. Ve bu yolda muvaffak olmak ise yaşamı tanımaktan geçer çünkü durumu inceleme ve tenkitlerle tahkim etmeden tahlil etmek bizi istenen sonuçlara ulaştırmada başarılı olamayacaktır.
     Yaşam ise üç şekilde tasnif edilebilir: olmuşlar, olanlar ve olacaklar. Birincisini öğrenebiliriz. İkincisini takip edebiliriz. Üçüncüsünü ise ancak vehmedebiliriz. Bu vehmin üçüncü aşamadan ikinci aşamaya aldığı yolda harından birşey kaybetmeyip parlamaya devam etmesi ise yalnızca olmuş ve olanların imbiğinden geçirilmesiyle mümkündür.
     Neticesi şudur ki: geçmiş bilmeden yaşananlara yorumlar getirmeden parlak bir geleceğe arpa boyu yol kat etmek mümkün değildir. Kat eden yalnızca zamandır. Kafalar hala aynıdır.