Hafakanlar

Unutmak istiyorum güçsüzlüğümü,
Ten acılarımı tin acılarıma tercih edişlerimi
İstemiyorum artık bu zayıflığımı,
En küçük esintide yere serilişini
Bilmezdim sinedeki ateşin güneşe bedel oluşunu,
Yürek yangınına sayısız nefese bedel
Bir bıçak darbesinin tercihini,
Büyük olmaklığa kadar...

Veresiye

Hafakanlar dirildi,
Ölen, dirilmez sanırdım
Tam unutmamın balayında
En savunmasız halimle yakalandım!
Karşıma dizildiler ve yüzüme fırlattılar,
Ellerindeki veresiye defterlerini...

Kara alev

Kararmak istiyorum
Kendimle beraber her şeyi de...
İçim yanar yetmez mi?
Bari sönsün yıldızlar yazık değil mi?

Uzlet Hali

Uçuşur kelebekler ruhumda
Gözden kan damlarken
Arınma ki kirden pastan ziftten
Bir tutam tin bir parça da ten

Doldur doldur sineye gamı
Kimse görmez sen gibi mehtabı
Ele nimettir fecri
Sana kederdir her arz ı endamı