İs Karası Gece

İs karası bir gecede uzandım peykede
Işıklarını yakmayı unutmuş yıldızlar
Ve benim aklım hala daha o bilmecede
Verdiyse efsunlu süngeri sorgumuza niye kızar

Bilmece ki kezzaptan keskin baldırandan acı
Usulca vücudumu yalar her yanım sızlar
Nolursun yetiş yardımıma ihtiyar bacı
Mahşer olsun bütün bu loş ıssızlar

Çamur

Aklın âb, ruhun tûrâb; çamur dahledersin sen
Ne vakit fikreylesen , bataklık olmuş olan sen